«به سه كس رحم كنيد. اول، به شخصی كه قبلا عزيز بوده و اينک خوار گشته
است. دوم، به كسی كه ثروتمند بوده و اكنون دچار فقر و تنگدستی شده.
سوم، به عالمی كه در ميان مردمی نادان قرار گرفته و قدرش دانسته
نمی شود.»
اگر از شما بپرسند آيا دانشمندی را می شناسيد كه در ميان مردم باشد،
ولی آنها چنانكه بايد و شايد قدر او را ندانند، چه كسی را معرفی می كنيد؟
آيا شخصا فرد دانايی را می شناسيد كه در اثر عدم توجه مردم به او گوشه گير
شده باشد؟ آيا تا كنون از غربت و مظلوميت عالِمی مطلع شده ايد و
دل و جانتان بر غربت او آتش گرفته و سوخته است؟
اگر از من درباره چنين شخصی بپرسيد میگويم: «داناتر از همه داناها، عالم تر
از همه علما و آگاه تر از همه آگاهان، امروز همان كسی است كه خدا او را از
سرچشمه علوم آسمانی خويش سيراب كرده و او را در ميان بندگان خويش به
عنوان نماينده خود قرار داده است.»
من میگويم: «او همان چشمه حيات، مهدی امت، دانای دانايان،
امام زمان ماست، كه فرزند گرامی امام عسكری عليه السلام است.»
می گويم: «با اينكه او دانای اسرار پنهان، و آگاه از تمام رازهای صعود به ملكوت
آسمان و توانا به درمان تمام دردهای بشر است و با اينكه انسانها به شكل
گسترده ای به دانش او نياز دارند، به او پشت كرده و از او غافل مانده اند.»
می گويم: «سالهاست كه مردم، اين چشمه حيات را در ظلمات دنيای آشفته
و پر ستم شان گم كرده اند، از نعمت وجودش بی بهره مانده اند و در
اين ساليان دراز او تنهايی و غربت را تجربه میكند.»
تعجیل در فرجش صلوات
برچسب:
نویسنده: رضا قربانی