بیایید او را یاری کنیم (7)

ناشناس زندگی كردن نوعی غربت و گرفتاری است،به خصوص اگر اين

ناشناسی به واسطه ناامنی و چيرگی ظلم بر انسان تحميل شده باشد.

بُعد ديگری از گرفتاریهای حضرت مهدی عليه السلام در اثر تعدی گسترده

بشر به طبيعت و به پا ساختن شرايط نامتعادل و فساد در زمين است.

خداوند برای بندگان صالح خويش، در طبيعت حقوق فراوانی قرار داده كه

اينک بسياری از آنها به يغما رفته است. طغيانگران كه جهان را به تنگنايی

جان فرسا برای بشر تبديل می كنند به خصوص با تصرف نابجا در زمين خدا،

آرامش طبيعی را برای حجتهای خداوند و مؤمنان بر هم میزنند و محيط زيست

و سلامت آنها را نيز به مخاطره می اندازند.

درست است كه امام عصر عليه السلام دانش خوب زيستن را دارد و حتی

به اذن الهی قدرت شفا دادن را نيز داراست، ليكن اگر بخواهد به روال عادی

زندگی كند، در اثر فسادی كه در نتيجه رفتار انسانها در طبيعت رویداده، چه

بسا دست خوش بيماری هم میشود و شفای بيماری اش نيز منوط به طول

زمان و مداوا میگردد. بله اگر او بخواهد حجاب طبيعت را به نيروی ربانی و

آسمانی خويش بدرد و خود را به توانهای غيبی مداوا كند، میتواند،ليكن سيره

نياكان آن حضرت نشان می دهد كه آنان نيز در همه موارد از چنين قدرتهايی

استفاده نمی كردند.

در اين شرايط است كه حمايت اطرافيان و شيعيان و توجه آنان به امامان

خود،مرهمی بر زخم ها و مايه تسكين دردهای ايشان می باشد. زندگی

امامان ما نشان میدهد كه آنها به واسطه جنبه بشری شان گاه به جرعه آبی

نيز نياز ضروری پيدا می كنند تا عطش جانكاه شان فرونشانده شود.