بیایید او را یاری کنیم (20)

يكی از دلايل اين امر اين است كه ايمان ما به شنوا بودن خداوند، به اينكه

او خلف وعده نمی كند و اينكه او بر حل مشكل ما تواناست و اينكه او

برآورنده نيازهاست، آزموده شود.

خداوند گنج اجابت را در پس برخی از دعاهای ما مخفی كرده است تا از

اين رهگذر، پيوند ما را با خود تداوم بخشد و شدت ايمان ما را به سنجش

بگذارد. اگر با اولين دعا، گنج اجابت به ما داده شود، ديگر دعا كردن ارزش

خود را به عنوان يک عبادت از دست می دهد. به همين دليل خداوند، اجابت

را در ميان دعاهای ما پنهان كرده است. معنی اين كلام اين است كه مثلا

هفتاد بار از او طلب مغفرت می كنيم، اما مغفرت الهی تنها در اثر يكی از اين

هفتاد بار كه معلوم نيست كداميک از آنهاست به ما عطا می شود. لذا در

دين توصيه شده كه به دعا در هيچ موقعيتی كم توجهی نكنيم، زيرا امكان

دارد كه اجابت در دل همان دعايی پنهان باشد كه ما آن را جدی نمی گيريم.

نيز توصيه شده كه در دعا كردن اصرار، پافشاری و تداوم داشته باشيم،

زيرا اگر كسی پس از مدتی از دعا خسته شود و دست از طلب بردارد،

خود رسما اعلان كرده كه از حق متعال و كمک او نا اميد شده است.

خلاصه اين كه رسم درست دعا كردن اين است كه از تداوم در آن خسته

و نا اميد نشويم و يقين داشته باشيم كه سرانجام خورشيد عنايات الهی

از پس ابرها خواهد درخشيد. همين وضعيت در مورد توسل به امام عصر

عليه السلام و تمسک به او -كه خليفه خداست- وجود دارد. در راه تمسک

به امام زمان نيز ايمان مؤمنان با محک صبر آزموده می شود.

تعجیل در فرجش صلوات