بیایید او را یاری کنیم (18)

نابرده رنج گنج ميسر نمی شود!

امام زمان عليه السلام،گنج پرنعمتی است كه خداوند آن را در ميان

ما نهاده است. به ما توصيه شده كه برای اصلاح تمام امور زندگي مان

به ايشان مراجعه كنيم و از آن حضرت ياری بجوئيم.

اين معنای «تمسک به امام» است. اگر ما خالصانه از او استمداد كنيم،

يقين او ياري مان خواهد كرد.

او خليفه خدا در زمين است.

او دست بخشنده خداوند در ميان ماست.

او عصاره بهشت است كه خدا در همين دنيا برای ما قرار داده است.

اما آيا دستيابی به اين گنج، بدون رنج امكانپذير است؟ و آيا بهرهمند

شدن از اين بهشت بی هيچ دغدغه ميسر است؟

خداوند می فرمايد: «آيا گمان كرده ايد كه داخل بهشت می شويد در

حالی كه هنوز آزمون هايی كه پيشينيان شما را در برگرفت، برای شما

روی نداده است؟ آنها دچار گرفتاریها و سختی های بيچاره كننده شدند

و به لغزش و تزلزل افتادند.»(١)

نيز می فرمايد: «آيا مردم گمان كرده اند به همين حد كه به زبان گفتند

ايمان آورديم كافی است و دچار امتحان نخواهند شد؟»(٢)

نه! چنين نيست. خداوند بهشت آخرت را رايگان به كسی نمی دهد و

به همين ترتيب گنج پرنعمتی همچون امام مهدی را نيز ارزان در اختيار

كسی نمی گذارد، بلكه برای برخورداری از محضر پرفايده او انسانها

را می آزمايد.

استفاده از امام-كه جان های ما فدايش باد- درجات و سطوح متفاوت

دارد، و خداوند در هر مرحله و در هر درجه به تناسب، ما را می آزمايد.

---

١) سوره مباركه بقره/آيه ٢١۴

٢) سوره مباركه عنكبوت/آيه ٢