بیایید او را یاری کنیم (44)

بايد در فراق او مهموم و مغموم باشی؛ جای او را -كه در پرده ی غيبت است-

در ميان حكمرانان و فرمانروايان -كه بسط يد دارند- (يعنی دستشان باز است)

خالی ببينی و از بسته بودن دست او، دلت غصه ناک شود كه: چرا محبوبم

را نمی بينم، يا می بينم و نمی شناسم؟ در دعای ندبه می خوانيد:

"...ای كاش می دانستم كجا و چه وقت دلها به ظهور تو قرار و آرام خواهد

گرفت و كدامين زمين و يا كدامين خاک تو را در خود پنهان داشته است؟

آيا به كوه رضوی جای گرفته ای و يا غير آن؟ و يا در (كوه) ذی طوی هستی؟

باری، بر من دشوار است كه خلق را ببينم و تو را نبينم..."

اين ها را كه می خوانی، آيا همين لفظ است؟ نه، بايد عمل كنيد و نام آن

حضرت را با زبان و قلم و پول و قدم بلند آوازه كنيد.(١)

آری تجليل از امامی -كه عموم انسانها نسبت به او و بزرگی اش غافلند-

يكی از وظايف دوستداران و هواداران آن حضرت است و هر يک از ما بايد

وظيفه خود بداند تا به هر وجه ممكن در اين راه از خود حركتی نشان دهد.

بدانيم كه اگر به اينكار توفيق يافتيم و ناممان در شمار ياوران امام عصر

عليه السلام و خدمتگزاران او ثبت شد، در دنيا و آخرت نزد رسول خدا رو سفيد

خواهيم بود و مورد عنايت خاص خداوند تعالی قرار خواهيم گرفت.

١) آفاق انتظار، خطابه دوم.