آن دل سوخته می فرمود:
"يكی از آثار محبت اين است كه آدم دائم به ياد محبوبش است و دلش
می خواهد اسم او را ببرد و از او ياد شود و سخن گفته شود. حضرت
يعقوب-كه به يوسف محبت داشت- دلش می خواست دائما اسم يوسف
برده شود؛ از در و ديوار، زن و مرد، دوست و دشمن، خودی و بيگانه،
نشان و اسم يوسف بيايد. زليخا نيز- كه يوسف را دوست داشت-
می خواست دائما بحث يوسف پيش آيد. شما نيز كه بچه خود را دوست
می داريد دلتان می خواهد هميشه صحبت از او پيش آيد. مخصوصا
اگر او دكتر و مهندس هم شده باشد، دائما دلتان می خواهد بگوييد:
آقای مهندس چنين كردند؛ آقای دكتر چنان گفتند! انسان دلش
می خواهد محبوبش در ميان مردم، محترم و معزز و معظم باشد و
جلوه اش دائما زياد بشود.
شما را به خدا قسم آيا نسبت به امام زمانتان همينطور هستيد؟
اگر او را دوست بداريد، دلتان می خواهد دائما اسم حضرت برده شود؛
جلال و شوكت و عظمتش به گوش مردم برسد تا مردم به او علاقه مند
بشوند؛ مهربان بشوند و در اين راه، ترويج آن حضرت می كنيد كه چنين بشود.
تعجیل در فرجش صلوات
برچسب:
نویسنده: رضا قربانی