تجليل از امام عصر كه جانهايمان فدايش باد.
بزرگی می فرمود: "وظيفه قلبی ما اين است كه به امام زمان
عليه السلام، محبت داشته باشيم، به اندازه ای كه به بچه هايمان
محبت داريم؛ يا به قدر محبتی كه به رفقا و دوستان خود داريم به
همان اندازه به حضرت بقية الله ارواحنافداه، محبت داشته باشيم."
او می گفت: "يكی از آثار محبت قلبی اين است كه انسان در فراق
محبوبش غمناک می شود؛
مهموم و مغموم و گرفته و دل شكسته و متأثر می شود.
شما به خود نگاه كنيد. آيا اين در شما هست يا نه؟
آيا در فراق امام زمانتان مهموم و مغموم هستيد و گاهی كه فكرش را
می كنيد، به گريه می آييد كه: "چرا محبوب ما در دسترس ما نيست تا
خدمتش برويم و او به شؤون سلطنتی خودش عمل كند؛ حكم فرمايی
و رتق و فتق امور كند؛ داد مظلوم را از ظالم بگيرد؛ فقرا را رسيدگی كند
(كارهايی كه آن حضرت در هنگام ظهور خواهند فرمود) و چرا آن حضرت
فعلا در غيبت هستند؟" آن وقت غصه دار و مهموم و غم زده و گريان
می شويد؟
ببينيد! اگر اين حالت در شما نيست و سال و ماه و هفته و روزها
می گذرد و اصلا به فكر او نيستيد- تا چه برسد به اينكه غصه اش را
بخوريد و اشک بريزيد و در فراقش گريه كنيد- پس به او محبت نداريد
و اگر ادعای محبت كنيد، دروغ گفته ايد...
بااين نشانه، حسابكار خود را بكنيد."
تعجیل در فرجش صلوات
برچسب:
نویسنده: رضا قربانی