پیمان غدیر بیعت با مهدی عجل الله تعالی فرجه و شریف (3)

سابقه عدم وفا به عهد خداوند

ابن عباس نقل کرده که پیامبر گرامی اسلام پس از نزول این آیه

چنین فرمودند:

به خدا قسمت «آدم علیه السلام» از دنیا رفت در حالیکه از قوم خود

برای وفا به عهد فرزندش «شیث علیه السلام» پیمان گرفته بود، اما

آنها وفا نکردند، «نوح علیه السلام» نیز در حالی از دنیا رفت که برای

وصیّش «سام» از قوم خود تعهّد گرفته بود، امّا امّت او (به عهد خویش)

وفا نکردند، «ابراهیم علیه السلام» هم وقتی از دنیا رفت از قومش بر

وفای به عهد در مورد وصّی خود «اسماعیل علیه السلام» پیمان گرفته

بود، امّا امّتش (به آن عهد) وفا نکردند. همچنین «موسی علیه السلام»

از دنیا رفت در حالیکه از قوم خود بر وفا به عهدِ وصیّش 

«یوشع بن نون علیه السلام» گرفته بود، امّا امّتش وفا ننمودند. 

«عیسی بن مریم علیه السلام» نیز به آسمان برده شد در حالیکه با 

قوم خود برای وفا به عهد وصیّش خود «شمعون بن حمون الصفا علیه السلام»

معاهده بسته بود، امّا امّت او (به آن عهد) وفا نکردند.

من هم به همین زودی از شما جدا می شوم و از میانتان می روم

در حالیکه با امّت خود در مورد «علیّ بن ابیطالب علیه السلام» عهد

بسته ام ولی آنها همچون امّت های پیشین با وصّی من مخالفت نموده

و او را نافرمانی می کنند.

سپس فرمودند: 

اَلا و إنّی مُجَدِّدٌ علیکم عَهدی فی عَلیٍّ «فَمَن نَکَثَ فانّما یَنکُثُ علی نَفسِهِ

و مَن أوفی بِما عاهَدَ علیهُ الله َ فَسَیُؤتیه اجراً عظیماً».(1)

آگاه باشید، من عهد خود را با شما در مورد علیّ علیه السلام تجدید

می نمایم، «پس هر که عهد شکنی کند، به ضرر خود عهد شکنی

نموده و هر کس به عهدی که با خداوند بسته وفادار باشد، (خداوند)

اجر بزرگی به او خواهد بخشید.»

1- قسمتی از آیه ی 10 سوره ی فتح.

تعجیل در فرج حضرت صلوات